No bardzo dawno nie zawitałam na ty moim blogu, a jeszcze dłużej nie dodałam jakiegoś poważnego posta...
Cóż.. wszystko tak szybko się dzieje, tak wiele, doby mi przestaje starczać...
Najchętniej zrobiłabym zrobiłabym jakieś przerwy, które nie byłyby uwzględniane przez bezlitosny czas.
Jeszcze niedawno wszystko było dobre, niestety nigdy nie jest idealnie, ale cieszę się, że chociaż dobrze. Wszystko było ok do momentu kiedy nie odnowiłam dawną internetową znajomość z jednym chłopakiem. Świetnie nam się gadało, już po pierwszej rozmowie po odnowieniu kontaktu zaproponował spotkanie. Oczywiście spotkaliśmy się i to kilka razy, czasem kilka dni pod rząd.. zaczynałam go traktować jak przyjaciela, mieliśmy wiele wspólnych tematów, podobnych poglądów, podobne charaktery, ale sprawa się skomplikowała... on zakochał się we mnie. Nie byłoby w tym złego, gdyby nie to, że mam wspaniałego chłopaka już od ponad 2 lat...
Więc.. spotkania stawały się coraz trudniejsze dla mnie, on się takim zakochanym wzrokiem wpatrywał we mnie, okazało się, że już wcześniej mu się bardzo spodobałam, ale nie miał śmiałości, aby okazać swoje uczucia.
Przez tą całą sytuację, zaczęłam mieć niezły mętlik w głowie - co robić dalej? jak to ma wyglądać?
Nie chciałam go ranić, ale chyba tak było najlepiej - zerwać kontakt. Zraniło go to, ale mam nadzieję, że po czasie będzie dobrze. Gdybym ciągnęła to dalej, sama nie dałabym sobie rady z tą sytuacją, a jego cały czas bym raniła tym, że nie zrezygnowałam z chłopaka.
Wszystko byłoby pięknie, gdyby on się n ie zakochał... Potrzebny mi bardzo był, a właściwie cały czas jest, taki męski przyjaciel, bo na obecnych niestety się zawiodłam..
A Wy, drogie papilotki, co zrobiłybyście na moim miejscu?
-
blacktiffany:
Pokaż wszystkie (1) ›